Miljarden uitgeven aan pogingen om Mars te bereiken is absurd gezien de urgente problemen waarmee onze wereld momenteel te kampen heeft. Als we geen zorg kunnen dragen voor het leven op aarde, hoe kunnen we dan overwegen om ergens anders heen te gaan?

De nonsens hiervan lijkt de betrokkenen te ontgaan, in het bijzonder onze miljardair broeders en zusters die zoveel voor onze wereld zouden kunnen doen, maar liever in de zandbak met raketjes spelen.

Onze jammerlijke behandeling van deze planeet, elkaar, en andere levensvormen toont aan dat we waanideeën hebben over wat het betekent om rijk, welvarend, succesvol, of veilig te zijn. Het bevestigt dat we verstrikt zijn in één of andere vervorming van de werkelijkheid, waardoor ons gezond verstand wordt versluierd.

Dit wordt ook gezien in het gedrag van verslaving: het constante verlangen naar meer… zwaarlijvigheid, hebzucht, corruptie, enz. Allemaal indicaties dat een cruciaal aspect van de mens en het menszijn nog steeds onontdekt of onvolledig is.

Dieren drinken, roken, en eten zichzelf niet ter pletter, plegen geen zelfmoord, en worden niet zo hebzuchtig en machtswellustig dat ze maar nemen wat ze willen, ongeacht het lijden dat dit veroorzaakt voor de rest van de kudde.

Wat is de oplossing?

Een weg uit deze waanvoorstelling kan zich alleen aandienen als we eerst de noodzaak ervan inzien, gevolgd door de bereidheid om die weg te bewandelen.

Totdat we geleerd hebben zorg te dragen voor al het leven, zullen we dolende blijven, gevangen in een oneindig universum; een universum waarvan we zijn vervreemd door ons eigen beperkte begrip ervan, waardoor alles wat echt de moeite waard is buiten ons bereik blijft.

En laten we aannemen dat onze ‘verdraaiing van de werkelijkheid’ ook een soort van ingebouwde universele beveiliging heeft die de gevolgen van onze waanideeën binnen de perken houdt, en sociopathische miljardairs gevangen in hun zandbakken. Want dit incomplete begrip van ons universum en de ruimtetijd leidt tot de kinderlijke propositie om een ​​raket te gebruiken om erdoorheen te reizen.

Wat feitelijk betekent dat we hier gestrand zijn.

Als we ons echter massaal gaan richten op compassie en het voor het leven zorgdragen, zullen we een bron in onszelf openen en de geheimen van dit oneindige universum ontsluiten.

Onszelf bevrijden uit onze zelfgecreëerde gevangenis en het onnodige lijden dat dit veroorzaakt, is optioneel; we kunnen op ieder moment samen een stap zetten richting dystopie… of utopie…

Nu is het tijd om te kiezen.

3 stappen om de wereld te transformeren: www.e2point0.org

Deel en doe mee, bedankt!